Przełączniki sprężynowe dla pociągów

Dlaczego ich potrzebujemy, jak działają i jak je tworzyć

O przełącznikach sprężynowych

Przełączniki są dostępne we wszystkich kształtach i rozmiarach. Przełączniki są zaprojektowane, aby umożliwić pociągom wybór wielu ścieżek - ale czasami nie potrzebujesz tak wielu opcji.

Prawdziwe koleje wykorzystują przełączniki sprężynowe od ponad 100 lat, aby powtarzalne operacje były łatwiejsze i szybsze. Przełącznik sprężynowy umożliwia przejazd pociągów przez punkty z obu kierunków rozbieżności przy zbliżaniu się do przełącznika z rozbieżnych tras.

(Nazywałoby się to "przełącznikiem punktu końcowego").

Gdy pociąg przechodzi przez przełącznik w stosunku do punktów, sprężyna ściska, umożliwiając przejazd pociągu bez wykolejenia, a następnie zatrzaskując ponownie, gdy każde koło zostanie usunięte. Pozwala to uniknąć konieczności zatrzymywania się, aby otworzyć i zamknąć przełącznik, aby ustawić trasę dla pociągu.

Gdy pociąg zbliża się do przełącznika z innego kierunku (punkt skierowania), napięcie sprężyny utrzymuje ścieżkę wyrównaną do normalnej trasy. Stojak lub silnik przełącznika jest zwykle umieszczany tutaj również, umożliwiając wyrzucenie przełącznika w kierunku rozbieżności w nieparzystej sytuacji.

Przełączniki sprężyn w modelowych pociągach

Kolejki modelowe również wykorzystują przełączniki sprężynowe jako specjalny rodzaj przełącznika lub rozjazdu, który ma swoje punkty, aby powrócić do normalnej pozycji. Ciężar pociągu i kołnierz kół wypychają punkty z drogi podczas przechodzenia. Umożliwia to przejazd pociągu przez rozbieżną trasę od przedniej strony, ale w kierunku przełącznika pociąg jedzie tylko normalną trasą.

Przełączniki sprężynowe są używane tam, gdzie pociągi normalnie przechodzą przez odwrotną nogę przełącznika w kierunku w kierunku wleczenia, ale normalną drogą, gdy są skierowane. Przekazywanie bocznic, dróg omijania i zwrotnic to częste zastosowania prototypu. Przełącznik sprężynowy zawsze ustawiony tak, aby normalizował się po lewej stronie na każdym końcu bocznicy, na przykład pozwoli dwóm pociągom bezpiecznie przejść w przeciwnych kierunkach bez ponownego wyrównania toru.

Większość prototypowych przełączników sprężynowych ma również rezerwy, aby ręcznie ustawić trasę w przypadku nietypowego ruchu. Ponadto, pociągom zwykle nie wolno wykonywać odwrotnego ruchu przed przejściem całkowicie przez taki przełącznik. Taki ruch spowodowałby, że przód pociągu obrałby inną trasę.

Przełączniki sprężynowe są łatwe do wykonania na modelowych torach z krótkim odcinkiem drutu fortepianowego. Ponieważ modele pociągów są znacznie lżejsze od prototypu, napięcie należy ograniczyć do minimum, aby zapobiec pchaniu pociągów z toru.

Wykonywanie przełącznika sprężynowego dla pociągu modelowego

Aby utworzyć sprężynę, użyj odcinka sztywnego drutu (drut fortepianowy działa dobrze). Przetnij przewód na długość około trzech cali. Dokładna długość nie jest naprawdę krytyczna.

Wykonaj kolano 90 stopni około 3/8 "od jednego końca drutu.Włóż ten koniec w korku lub ławce na zewnątrz szyn, za punktami.Formatyczna i solidna podstawa na drodze jest korzystna dla tej operacji.

Włóż drugi koniec przewodu do listwy.

Teraz utwórz punkt podparcia z drugiego krótkiego kawałka drutu fortepianowego, a nawet gwóźdź utworu. Umieszczenie punktu podparcia określi, który kierunek jest "normalny" na przełączniku. Umieść ją na wewnętrznej lub zewnętrznej stronie drutu sprężynowego.

Możesz dostosować napięcie sprężyny, przesuwając przewód do przodu lub do tyłu. Im bardziej zbliżasz punkt podparcia do rzutu, tym większe będzie napięcie. Biorąc pod uwagę niewielką wagę naszych samochodów, będziesz chciał utrzymać napięcie tak niskie, jak to tylko możliwe, aby zamknąć punkty bez konieczności nadmiernej siły, aby je otworzyć. Koła pilotowe na lokomotywach parowych mają największy kłopot i robią dobry samochód testowy.

Po uzyskaniu satysfakcji z operacji można obciążyć przełącznik tak jak zwykle. Podkręć przełącznik kilka razy, gdy klej wyschnie, aby działał płynnie. Przewód, zwłaszcza pomalowany na czarno, będzie prawie niezauważalny po zakończeniu.