Niewiele argumentów w szachach zwraca większą uwagę niż debata nad tym, czy szachy są sportem. Pomimo tego, co niektórzy po obu stronach argumentu mogą pomyśleć, nie jest to proste pytanie: organy władzy na całym świecie nie zgadzają się (Międzynarodowy Komitet Olimpijski uznaje szachy za sport, podczas gdy wiele organów krajowych tego nie robi), i może to nadejść do tego, jak zdecydujesz się zdefiniować "sport" jako całość.
Poniżej znajdziesz niektóre z typowych argumentów za i przeciw szachy jako sport. Choć nie jest to najważniejsza debata w szachach, to z pewnością jest interesująca i jest mnóstwo pasjonujących poglądów po obu stronach!
Powody, dla których szachy nie są sportem
Chociaż istnieje wiele sposobów na sformułowanie tego sporu, tak naprawdę istnieje tylko jeden sposób na opisanie głównego argumentu, dlaczego szachy nie są sportem. Ale choć jest to tylko jeden punkt, jest to dość fascynujące. Ci, którzy twierdzą, że gra w szachy nie są sportem, po prostu wskazują na to, że szachy nie są sportową aktywnością - a bez lekkiej atletyki, jaki sport może grać w szachy?
Chociaż może to wydawać się nieco uproszczonym argumentem, z pewnością dobrze pasuje do współczesnej definicji sportu. Podczas gdy baseball, piłka nożna, krykiet i łyżwiarstwo figurowe mogą być bardzo różne, każdy z nich zawiera atletyczne wyczyny, które wymagają pewnego poziomu sprawności fizycznej do grania.
W przeciwieństwie do tego, szachy mogą być grane w ogóle bez ruchu, jeśli ktoś sobie tego życzy - mogą wywoływać swoje ruchy i pozwalać innej osobie wykonywać ruchy dla nich (lub jeszcze bardziej dramatycznie, mogą użyć programu rozpoznawania mowy, aby wypowiadać swoje ruchy do komputera, nie pozwalając na żadne przenoszenie jakichkolwiek fizycznych elementów).
Bez wymaganego atletyzmu ci z tej strony argumentują, że szachy nie są sportem.
Powody, dla których szachy są sportem
Ci, którzy skłaniają się do szachów jako sportowego spojrzenia na szerokie definicje sportu, aby znaleźć sposób na dopasowanie szachów do tej kategorii. Choć przyznają, że szachy nie mieszczą się pod maską lekkiej atletyki, mówią, że sport to szersza kategoria. Tradycje tej definicji sięgają starożytnej olimpiady Grecji, gdzie umiejętności artystyczne i inne zostały zgrupowane pod hasłem sport.
Dla tych, którzy nie lubią tej argumentacji lub nalegają na używanie tylko współczesnej definicji sportu, zwolennicy tej strony debaty mogą wskazać, że atletyczna sprawność nie musi być wymagana do gry w szachy , ale z pewnością pomaga. Współcześni arcymistrzowie niemal powszechnie robią, co mogą, by powiedzieć, że są w formie, jako że gracze w szachy (wraz z innymi graczami, np. Pokerem) odkryli, że umysł działa lepiej, gdy ciało jest w formie. Najlepsi trenerzy szachów od dawna zalecają ćwiczenia fizyczne w ramach treningu szachowego, a elitarni zawodnicy od Bobby'ego Fischera po Magnusa Carlsena są znani ze swojego zainteresowania sportem i fitnessem.
Ta kondycja może się opłacić. Ci, którzy uważają grę w szachy za sport, podkreślają, że podczas gdy gry mogą zaczynać jako umysłowo wymagające, stres i zmęczenie sześciogodzinnej gry (a zwłaszcza po kilku takich grach w turnieju lub meczu) również zaczynają fizycznie drenować grę. .
Chociaż może to nie być idealnie analogiczne do piłki nożnej lub toru, to z pewnością jest podobne do innych aktywności, które są ogólnie uważane za sporty (jeśli nie tak powszechne), takie jak golf, sporty motorowe i łucznictwo. Żadne z tych sportów nie wymaga tego samego rodzaju atletyzmu, co sport, w którym gracze ciągle biegają i skaczą, a jednak bycie w formie jest praktycznie wymogiem dla profesjonalnych zawodników, a jeszcze bardziej dla elity w tych sportach. Z pewnością można więc argumentować, że szachy są sportem w taki sam sposób jak te zajęcia.
W końcu argument o szachach jako o sporcie nie jest szczególnie ważny; w jaki sposób klasyfikacja szachów nie ma krytycznego znaczenia dla ważności lub prestiżu gry. To prawda, nazywając grę sportem, może mieć niewielki wpływ na możliwości dostępne dla graczy z całego świata.
Ale na liście zagadnień stojących przed światem szachowym jest to co najmniej niewielkie, pomimo czasu spędzonego na debatowaniu.