Szybka gra w szachy jest formą gry, która żyje gdzieś pomiędzy klasycznymi szachami, grami, w których każda ze stron może mieć dwie lub więcej godzin na wykonanie swoich ruchów, w których często występuje wiele kontroli czasu i szybkich szachów , gdzie gra się szybko. czasami jest nawet ważniejsza niż robienie dobrych ruchów. W szybkich szachach gry mają być ukończone szybko, ale nie tak szybko, że ruchy gry nie mogą być łatwo nagrane, lub że gracze nie mają czasu, aby zagrać rozsądnie solidną grę w szachy.
W szybkiej grze w szachy każda strona ma zazwyczaj od 20 do 30 minut na wykonanie wszystkich ruchów. W zależności od przepisów danej organizacji szachowej "szybkie" szachy mogą zawierać nawet gry, w których każda ze stron ma aż 60 minut lub zaledwie 10, aby wykonać wszystkie swoje ruchy. W nowoczesnych szybkich grach gracze zazwyczaj mają również opóźnienie lub przyrost, co oznacza, że "oflagowanie" przeciwnika jest stosunkowo rzadkim zjawiskiem (przynajmniej w porównaniu z porażką).
Być może nie jest to przypadkowe, że kontrola czasu dla szybkich szachów prowadzi do gier, które trwają podobnie jak typowa gra w szachy na co dzień - zwykle około godziny. Jako takie, szybkie gry są zazwyczaj postrzegane jako bardziej swobodna forma gry niż klasyczne gry w szachy, a wiele federacji oferuje oddzielne systemy ocen do szybkiego grania. Na przykład w Federacji szachów w Stanach Zjednoczonych gracze mogą zdobywać zarówno szybkie, jak i regularne oceny.
Dzięki temu szybkie turnieje mają oficjalny charakter, nie zmuszając graczy do zaryzykowania bardziej prestiżowych "normalnych" ocen.
Począwszy od 2012 roku, FIDE ma również rozpocząć śledzenie szybkich ocen, a także ocen błyskawicznych. Pierwsze oficjalne listy ocen w tych formatach zostaną opublikowane w lipcu 2012 r., A kolejne listy będą publikowane co miesiąc.
Gracze, którzy mają już oceny FIDE, będą mieli te same oceny startowe do błyskawicznego i szybkiego grania.
Konkurencyjne szybkie szachy
W latach 90. niektórzy organizatorzy szachów zaczęli naciskać na większy nacisk na szybkie szachy w turniejach z udziałem światowej klasy graczy. Pomysł polegał na tym, że przypadkowi fani mogą chętniej oglądać szachy, jeśli gry zostały ukończone szybciej i nie czekały na nie długie ruchy. Szybki format szachów był także idealny do transmisji telewizyjnych, ponieważ gry można pokazywać na żywo, jeśli zagwarantowano, że zostaną ukończone za godzinę lub krócej.
W XXI wieku szybkie szachy rzeczywiście zyskały na znaczeniu w elitarnych szachach z kilku powodów. Najpierw odbyło się więcej gwałtownych wydarzeń; nawet jeśli nie przyciągnęli uwagi zwykłych szachistów w sposób, w jaki spodziewali się organizatorzy, byli co najmniej zmianą tempa w kalendarzu szachowym, co zostało docenione przez wielu graczy i fanów. Ponadto, szybkie remisy stały się częścią wielu wydarzeń - w szczególności wykorzystanych do zerwania więzi w meczach Mistrzostw Świata w szachach , kończąc praktykę pozwalającą panującemu mistrzowi zachować swój tytuł w przypadku losowanego meczu.
Kilku graczy zostało uznanych za szczególnie silnych, szybkich szachistów.
Być może najbardziej dominującym graczem w tej formie szachowej był Mistrz Świata Viswanathan Anand , który również wygrał World Rapid Chess Championship w 2003 roku. Levon Aronian zyskał uznanie jako niezwykle silny, szybki gracz, wygrywając zarówno World Rapid Chess Championship i Mistrzostwa Świata w Szachach Blitz podczas swojej kariery. Ostatnie Mistrzostwa Świata w Szachach Szybkich odbyły się w 2010 roku i wygrał Gata Kamsky, który strzelił 10/11 w wielkim turnieju, który odbył się w ramach Mainz Chess Classic.