Jaka jest różnica w wieczorowej torbie Minaudiere i Necessaire?

Czy znasz różnicę między minaudière a nécessaire? Oba słowa są pochodzenia francuskiego i oba odnoszą się do małych torebek . Ale nawet jeśli terminy są czasami używane jako substytuty dla siebie nawzajem lub w parze, czy to naprawdę ten sam rodzaj torby wieczorowej?

Nécessaire , o którym dziś wiemy, nie zaczęło się z myślą o tym celu i bardzo różni się od najwcześniejszych przykładów - niektóre były znacznie większe niż torebki, podczas gdy inne były znacznie mniejsze i bardziej wyspecjalizowane. Minaudière zawsze był przeznaczony do użytku jako torba wieczorowa, ale niektóre z kształtów, które znamy, są o wiele bardziej fantazyjne niż eleganckie przykłady stworzone przez Van Cleef & Arpels.

Wyjaśnij zamieszanie, aby dowiedzieć się więcej o tym, jak te dwa wspaniałe typy toreb różnią się od siebie i co mają ze sobą wspólnego.

• 01 z 02

  Minaudière - Mała torebka ze sprzęgłem

  Minaudière (francuska nazwa min-oh-dee-air) to francuska nazwa małej torebki ze sprzączką, która często jest inkrustowana drogocennymi klejnotami lub szklanymi cyrkoniami. Ten styl został wymyślony i nazwany przez jubilerów Van Cleef & Arpels w 1930 roku (a nazwa prawdopodobnie wywodzi się od francuskiego czasownika minauder , co oznacza uśmieszek lub mruczenie). Oryginały były metaliczne i zawierały różne małe przegródki na pieniądze, szminkę, klucze i tym podobne - w zgodzie z upiększonym stylem Art Deco panującym w damskim stroju wieczorowym w tym czasie. Niektóre zawierały nawet małe zegary wbudowane w obudowę, które mogą być ukryte w środku. W ten sposób te wczesne przykłady były podobne do niedożywionych .

  Teraz minaudière jest ogólnym terminem odnoszącym się do wielu rodzajów małych torebek, choć najbardziej odpowiednio twardych, zawiasowych i otwieranych zapinką. Na ogół nie mają one dopasowanych przedziałów dla konkretnych przedmiotów, takich jak nécessaire .

  Niektóre z najbardziej popularnych minaudières z kolekcjonerów są znane jako figuralne (podobne do biżuterii figuralnej ) w kształcie zwierząt, żywności, takich jak babeczki i plasterki arbuza, a także inne fantazyjne kształty. Wiele z nich zostało sprzedanych przez projektantów Judith Leiber (patrz zdjęcie na przykład Judith Leiber minaudière ) i Katherine Baumann, między innymi.

• 02 z 02

  Torba na wieczór Nécessaire lub Carryall

  Jest to mały obiekt, który zwykle jest przenośny i zaprojektowany tak, aby zawierał zestaw jeszcze mniejszych przedmiotów do codziennego użytku ("nécessaire" oznacza "konieczny" w języku francuskim). Chociaż niektóre miały rozmiar dużego pudełka lub małej walizki i stały na nogach, większość miała rozmiar dłoni lub kieszeni. Mogą mieć pasek lub łańcuszek do przymocowania do paska lub pętli do noszenia na nadgarstku. Wersje wiktoriańskie można przymocować do breloka do zegarków lub założyć na chatelaine.

  Najdroższe egzemplarze zostały wykonane z metali szlachetnych i drobnego emaliowania, a można je ozdobić klejnotami. Zarówno Van Cleef & Arpels, jak i Cartier (patrz zdjęcie) są znani z robienia niezwykłych przykładów tego typu. Podczas gdy nowości z przełomu XIX i XX wieku często mają kształt cylindrów lub papierośnic, kształt ten był popularny przez dziesięciolecia, a wiele z nich produkowanych przez Fabergé jest podobnych do jubilerskich jaj rosyjskiego jubilera. do wytwarzania.

  Opracowane na początku XVIII wieku oryginalne przykłady zawierały praktyczne artykuły, takie jak akcesoria do szycia (być może igły i mała para nożyczek), ołówki lub noże. Były to rodzaje noszone na pilocie lub chatelainie, chociaż niektóre z nich zostały zaprojektowane do noszenia w kieszeni lub torebce. Na początku XX wieku zaczęły funkcjonować jako małe torebki z dopasowanymi przedziałami do przenoszenia kosmetyków, papierosów lub przyborów toaletowych.

  Występuje pewne pokrywanie się ze zbieraniem kompaktowym w tym obszarze i może być nazywane naprzemiennie jako "carryall", gdy jest wytwarzany przez znanego producenta, takiego jak Volupte lub Egin American. Są to zazwyczaj wykonane z metalu pozłacanego lub posrebrzanego, a niektóre będą miały ozdoby z kryształu górskiego lub perłowego. W latach 40. i 50. wyprodukowano wiele z uchwytami typu grosgrain, które pozwalały na noszenie za pomocą uchwytu, a nie jak sprzęgła.