Wiązany materiał używany w antycznej biżuterii
Złoto walcowane jest materiałem hybrydowym, składającym się z cienkiej warstwy złota, która jest mechanicznie połączona lub zespolona termicznie z jedną lub obydwoma stronami metalu nieszlachetnego (często z mosiądzu lub miedzi), a następnie rozłożona na arkusze w celu utworzenia biżuterii. Grubość warstwy złota może być różna, ale na ogół wynosi co najmniej pięć procent całkowitej masy metalu (w porównaniu do pozłacanego, który wykorzystuje cieńszą warstwę złota).
Ten rodzaj warstwowego złota został opatentowany w Anglii w 1817 roku i stał się głównym źródłem półszlachetnych i lepszej jakości biżuterii w epoce wiktoriańskiej.
Złoto firmy Rolld zyskało na popularności w latach 1920 i 1930, szczególnie w obiektach użytkowych, takich jak zegarki i pióra wieczne.
Angielskie i amerykańskie artykuły z walcowanego złota z XIX wieku mogą być stemplowane "Złoto". Oznaczenia takie jak "1/20 12K GF" lub "12 Kt. Wypełnione złotem" wskazują na biżuterię lub akcesoria z późniejszego XX wieku.
Znany również jako: wypełniony złotem (późniejsze oznaczenie, wskazujące, że ilość złota wynosi 1/20 całkowitej wagi, zgodnie z prawem), walcowana złota płyta (ogólne, może również dotyczyć pozłacanych materiałów zawierających mniej niż 5% złota)
Przykład: Zegarek Bulova z roku 1932 miał piękną złotą taśmę, która 80 lat później wciąż lśniła lśniącym złotem.