Co musisz wiedzieć o plastyczności w glinie
Co to jest plastyczność w glinie?
Plastyczność odnosi się do elastyczności ciała gliniastego lub gliniastego. Na plastyczność każdej konkretnej gliny duży wpływ ma wielkość cząstek gliny, zawartość wody i starzenie. Jest również znany jako "jakość lub stan bycia plastikiem; w szczególności: zdolność do formowania lub zmiany ". Jest to niezwykle ważne w ceramice, ponieważ działa w odniesieniu do zdolności gliny do "przyjęcia nowego kształtu bez tendencji do powrotu do starego (elastyczność).
Jest to zdolność do ugniatania, kształtowania, pchania, ciągnięcia i aby glina pozostała w tym stanie. Im lepsza jest glina, tym łatwiej jest ją uformować w dowolny kształt. Istnieją dwa rodzaje nadających się do zastosowania glin, jeden, który ma większą elastyczność, a drugi ma szerszą różnorodność różnych minerałów, na przykład grog , co sprawi, że glina będzie nieco łatwiejsza w obróbce. Istnieją trzy główne grupy minerałów ilastych i każda z nich jest formowana z ich własnymi bardzo wyraźnymi właściwościami. Są to: kaolin (być może najbardziej znany), illit i montmorylonit.
Jak powstaje glina?
Przyjrzyjmy się dokładniej temu, jak powstaje glina, a UCL stwierdza, że "glina jest powszechną nazwą wielu drobnoziarnistych materiałów ziemnych, które stają się plastyczne, gdy są mokre". Clay jest całkowicie naturalnie występującym minerałem i powstaje w wyniku długich okresów nieustannego wietrzenia i erozji naturalnych skał.
Glina jest zrobiona ze skalenia, które określa się jako "dowolną grupę minerałów tworzących skały, które stanowią dużą część skorupy ziemskiej. Nic dziwnego, że glina jest jednym z najwcześniejszych znanych materiałów budowlanych na Ziemi. Gliniane skały mogą zawierać do 40 procent wody.
Jaka jest różnica między gliną a gliną?
Czysta glina (o której mówi się, że ma około 30 rodzajów) to taka, która nie jest wykonana z żadnych innych materiałów; gliniane ciało składa się z wielu różnych materiałów glinianych, takich jak kaolin lub grog. Istnieją setki rodzajów glinianych ciał, ponieważ istnieje wiele różnych kombinacji minerałów ilastych. Głównymi trzema rodzajami, z którymi można dobrze pracować, są porcelana, kamionka i wyroby ceramiczne . Poszczególne cząstki gliny są absolutnie małe i mierzą mniej niż 0,004 μm. Flokulacja dzieje się, gdy cząstki zbijają się razem, a deflokulanty (zwykle materiał alkaliczny) są powszechnie używane przez garncarzy do rozpraszania tych maleńkich cząsteczek odrzucających je względem siebie.
Ważne informacje o plastyczności w glinie:
Łatwo jest dowiedzieć się, jak plastik jest gliną. Zrób cewkę z gliny, a następnie owiń ją wokół palca. Plastikowa glina nie pęka ani nie pęka. Glinki nie plastyczne będą. Proces wypalania gliny jest niezwykle ważny, ponieważ wszystkie gliniane ciała są "dojrzałe" w różnych temperaturach. Zasadniczo "dojrzałe oznacza wypalane do punktu, w którym zostały sformułowane". Ponieważ "kiedy ciało gliniaste jest szkliste, oznacza to, że woda nie może zostać wchłonięta przez glinę, gdy jest wypalana do dojrzałości".
Gliny Ball są bardzo plastyczne, ponieważ składają się z bardzo drobnych cząstek, co czyni je bardzo lepkimi. Glina kulowa jest świetna do kształtowania i bardzo mocna, ale uwaga, że podczas kuracji zmniejsza się bardzo.
Co może wpływać na plastyczność gliny?
Małe organizmy mogą rosnąć w glinie; te organizmy pomagają zwiększyć plastyczność gliny. Niektórzy garncarze uważają, że mieszanie gliny z wodą i starzenie się gliny może pomóc zwiększyć jej plastyczność. Najlepiej najpierw przyjrzeć się różnym rodzajom gliny, aby ocenić, jak plastikowi potrzebujesz swojego wyrobu. Ważne jest, aby nie dodawać zbyt dużo wody do ceramiki podczas jej wykonywania (chociaż może kusić, jeśli rzucasz na kierownicę ) i ważne jest również, aby nie wysuszyć kawałka zbyt szybko. Jeśli to zrobisz, a woda opuści ciało gliniane zbyt szybko, może pęknąć.