Żywy kobalt na białym naczyniu i dekoracyjnych antykach
Ten typ niebieskiego i białego wyrobu powstał w Anglii w latach 20. XIX wieku i pozostał popularny przez resztę stulecia. Większość wczesnych sztuk wykonano z użyciem glinianej podstawy, ale kawałki porcelany można znaleźć również w niebiesko-niebieskich barwach pochodzących z końca XIX wieku na początku XX wieku.
W szczegółowym artykule na stronie internetowej Flow Blue International Collectors Club kolekcjoner George Wells dzieli się szczegółowymi informacjami na temat reakcji chemicznych, które miały miejsce w celu wyprodukowania tego rodzaju wyrobów.
Krótko mówiąc, był to zamierzony proces, który polegał na wykorzystaniu mniejszej ilości tlenku kobaltu (kosztownego składnika) i uzyskaniu urzekającego niebieskiego koloru, który był tak popularny, szczególnie wśród konsumentów w Stanach Zjednoczonych. Bez dodawania do kompozycji referencji Wellsa jako "sproszkowanych proszków", przy czym sól była jedną z pierwszych stosowanych do wywoływania "lecącego" wyglądu, kobaltowe zabarwienie zasadniczo pozostało na miejscu i wydawało się czarne.
Rezultatem jest jaskrawo kolorowy sprzęt, w którym niebieski może być opisywany jako rozmazany, zamglony, a nawet rozmyta w porównaniu do tradycyjnego oprogramowania przenoszącego z jego czystymi liniami i jednolitymi kolorami. W niektórych przypadkach możesz zobaczyć atramentowe czarne linie, które nie rozmazują się tak dobrze, jak prawdopodobnie by to zrobił producent. W innych przykładach kobalt rozmazuje się tak bardzo, że tło ma kolor jasnoniebieski, a nie biały.
Projekty na tych kawałkach zawierały coś na każdy gust.
Zgodnie z notatkami Kowelów, zawarte w nich motywy to azjatyckie projekty, różnorodne motywy kwiatowe, romantyczne krajobrazy i wydarzenia o historycznej naturze. Nawet cudownie duże półmiski z indyka zostały wykonane przy użyciu tej metody, podobnie jak znany projekt Blue Willow. W rzeczywistości szacuje się, że wykonano ponad 1500 różnych wzorów.
Style mogą czasami pomóc w datowaniu tych produktów. Wczesne utwory były na ogół wykonane z żelaza, a wiele z nich ma wszystkie wzory z wpływami azjatyckimi. Te wykonane w połowie XIX wieku mogą być bardziej wyszukane dzięki przegrzebkom w deseniach i złoconym wykończeniu. W tym czasie popularny był także kwiatowy wystrój i sceny z naturalnymi elementami. Idąc w kierunku 1900 roku i dalej, kawałki były mniej ciężkie z porcelany, a więcej bieli w secesyjnych wzorach. Tłoczenie i paciorków krawędzie były również popularne, ponieważ popularność flow blue zaczęła słabnąć, zgodnie z informacjami dostarczonymi online przez Barbarę Nicholson Bell.
Przedmioty wykonane w ten sposób obejmują zestawy do herbaty i kompletne serwisy obiadowe. Znaleziono również inne przedmioty, takie jak garnki, wazony dekoracyjne i artykuły ogrodowe.
Twórcy Flow Blue
Staffordshire w Anglii było centrum produkcji i wiele różnych firm wprowadziło tam swoje wersje przepływów niebieskich. Znaki producentów zazwyczaj można znaleźć na dnie tych wyrobów. Niektóre godne uwagi znaki to Royal Doulton, Wedgwood , Minton i Johnson Brothers, a te produkty zostały w dużej mierze sprowadzone do Stanów Zjednoczonych. Wykonano go również w Niemczech i Holandii.
Późniejsza produkcja flow blue miała miejsce na amerykańskiej ziemi, szczególnie po przełomie XX wieku, a Wheeling i Mercer to dwie nazwy, na które możesz natknąć.
Więcej zasobów do nauki o Flow Blue
Organizacje dla kolekcjonerów są często najlepszymi zasobami umożliwiającymi zdobywanie poważnych informacji na interesujące tematy, jeśli chodzi o antyki i kolekcje. Członkowie tych grup poważnie traktują dokładną informację i szukają nowych odniesień historycznych, aby potwierdzić lub zaprzeczyć, że suplementy, które mogły być zawarte w poprzednich materiałach edukacyjnych, zanim tak wiele danych badawczych będzie dostępnych w formatach cyfrowych. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o Flow Blue, rozważ wykorzystanie zasobów udostępnianych przez Flow Blue International Collectors 'Club na stronie flowblue.org.
Grupa oferuje wiele niedrogich zasobów edukacyjnych, które można kupić za pośrednictwem ich strony internetowej, w tym książek i broszur zawierających wzory i producentów. Możesz także dołączyć do organizacji, aby być na bieżąco z ich rocznymi konwencjami i otrzymywać ich publikację.