Antyczne stoły i style stołów

Istnieje wiele różnych rodzajów antycznych stołów. Niektóre z nich są dużymi, solidnymi meblami, a inne są bardziej przenośne i lekkie. Dowiedz się więcej o wielu różnych stołach stojących przez stulecia, w tym o funkcjach typu "brama-noga" i "drop-leaf".

• 01 z 04

  Tabela motyli

  Jest to szczególny typ odnogi (patrz szczegóły poniżej), stół kroplowy, który charakteryzuje się dwoma charakterystycznymi klamrami w kształcie skrzydeł, które odchylają się, aby podtrzymać liście. Zwykle jest mniejszy i lżejszy niż konwencjonalny stolik na nogi. Stół taki jak ten byłby zwykle używany w sali śniadaniowej lub innej małej jadalni, mieszczącej tylko od dwóch do czterech krzeseł i służyłby jako stół akcentowy, gdy nie był używany.

  Stoły motylkowe charakteryzują się również rozłożonymi nogami, które zwiększają poczucie ruchu stworzone przez skrzydła. Sam blat może być owalny lub kwadratowy, czasami z szufladą, jak pokazano na ilustracji. Nogi są zazwyczaj odwracane, połączone z prostym lub pierścieniowym napinaczem na boksy i spoczywają na kulkowych lub kokkowych nóżkach lub kółkach.

  Uważany za Amerykanina (prawdopodobnie z Connecticut) i rozwijający się na przełomie XVIII i XIX wieku, jest typowy dla mebli w stylu Williama i Marii . Często wykonane z klonu, obfite drewna w kolonialnej Nowej Anglii, tabele motyli były często malowane na czerwono, czarne lub w innych kolorach.

  Od tego czasu dokonano wielu zmian i zaktualizowano wersje.

• 02 z 04

  Tabela ościeżnicy

  Jest to rodzaj stolika w kształcie liści, w którym boki są przymocowane do nóg zawieszonych pod blatem stołu. Nogi odchylają się, przypominając bramę, pozwalając na podniesienie liści w celu powiększenia rozmiaru stołu. Innym stylem popularnym dla restauracji na małych obszarach, ponieważ może być zwinięty i wyświetlany pod ścianą jako stół akcentowy, gdy nie jest używany.

  Sam blat jest zwykle okrągły lub owalny i gładki, podczas gdy nogi są często kunsztownie odwrócone lub spiralne i łączone za pomocą noszy. Jedna szuflada jest wspólna. Większość przykładów wykonano z dębu, orzecha lub klonu (jeśli pochodzą z Nowej Anglii), choć istnieją już wersje mahoniowe.

  Pochodzący z końca XVI wieku barokowy styl rozkwitł w XVII wieku i jest bardzo charakterystyczny dla mebli Jakuba i Wilhelma i Maryi , reprezentujących mniej formalne, bardziej kameralne zwyczaje kulinarne tego okresu. Był powszechnie używany przez 1700, stopniowo zanikając na rzecz bardziej zgrabny przenośne projekty, takie jak stół Pembroke . Późniejsze wersje z XVIII wieku mają zwykle cieńsze, prostsze nogi i prostokątne blaty.

  Późniejsze wersje zostały również wykonane, szczególnie w czasach Wielkiego Kryzysu w Stanach Zjednoczonych.

• 03 z 04

  Hutch Table

  Stoły Hutch, czasami określane jako krzesła stołowe, są wczesną formą stołu uchylnego, w którym kwadratowa podstawa w kształcie pudełka ma zawiasową, nieproporcjonalnie dużą górę. Górę można odchylić do tyłu i zablokować w pozycji pionowej, tworząc fotel o sporej wielkości grzbiecie (zwykle okrągłe, ale może mieć kształt kwadratu lub inne kształty, jak pokazano tutaj).

  Często podstawa krzesła ma szufladę lub komorę - stąd nazwa "hutch". Choć od czasów średniowiecza, forma ta została udoskonalona w erze Jakuba i pozostała popularna w Anglii i Ameryce na początku XIX wieku jako oszczędny i wszechstronny mebel.

  Większość stołów z hutchami to zwykłe wiejskie kawałki, więc te, które zostały ozdobione delikatnymi rzeźbami, są najbardziej cenione wśród wczesnych miłośników mebli.

• 04 z 04

  Stojak na stół

  Jeden z pierwszych rodzajów stołu europejskiego, pochodzący z czasów średniowiecza, stół podestowy składa się z prostokątnej planszy umieszczonej na dwóch lub więcej kozłach. Zwykle składały się one z pionowych słupków umieszczonych w środku poziomych kawałków, tworzących kształt litery T, lub mogły przybrać kształt pary nóg w kształcie litery V, jak koński koń. Chociaż początkowo były to proste, przenośne utwory, stoły z kozły często stały się dość solidne i ozdobne w okresie renesansu.

  Ten styl pozostał dominującą formą stołu do późnego XVII wieku, a później był popularny w meblach instytucjonalnych i wiejskich. Został odrodzony przez twórców mebli Arts and Crafts, takich jak Gustav Stickley na przełomie XX i XXI wieku. Są czasem określane jako stoły refektarzowe lub stoły kuchenne.

  Stojaki stołowe odradzają się popularnością w późnej nowoczesnej dekoracji domów i często są używane z krzesłami po jednej stronie i ławką po drugiej.

  Specjalne podziękowania należą się autorowi Troyowi Segalowi za pomoc w tej funkcji.