Poznaj swoje japońskie antyki

Antyki z azjatyckimi motywami i nazwami mogą być mylące dla początkującego kolekcjonera, ale wiele osób uważa je za fascynujące pole badań, gdy są zanurzone. Weźmy na przykład japońskie antyki. Antyczne ekrany, skrzynie, skrzynie i przedmioty dekoracyjne, które były używane przed wiekami w Japonii, dają wgląd w inną kulturę, a jednocześnie są pięknymi ozdobnymi akcentami. Dowiedz się o wielu fascynujących przedmiotach tutaj.

• 01 z 10

  Byobu Składany ekran

  Byobu (wymawiane bee-yo-boo) to rodzaj lekkich, ale solidnych japońskich ekranów składanych, składających się z dwóch do sześciu (czasem aż ośmiu) paneli wykonanych z jedwabiu lub mocnego papieru, zamontowanych na zawiasach drewnianych ramkach. Mogą być używane jako przegrody lub jako dekoracje na specjalne okazje.

  Pochodzące z VII lub VIII wieku, stały się coraz bardziej bogato zdobione we wczesnym okresie Edo, około 1603 roku. Wiele z nich zostało wyprodukowanych przez znaczących artystów tamtych czasów, którzy malowali na nich skomplikowane sceny w złocistym liściu i metaliczne farby, aby stworzyć szczegółowe, świecące dzieła.

  Byobu zwykle tworzyły się parami, ale znalezienie nienaruszonego zestawu antycznych japońskich ekranów może okazać się dziś trudne.

• 02 z 10

  Hanakago lub Ikebana Basket

  Hanakago (wymarzony han-a-kay-go) to japoński bambusowy kosz służący do kwiatów, takich jak orchidee i inne kompozycje kwiatowe. Jest tradycyjnie wysoki i smukły (jak wazon), z długimi, zapętlonymi uchwytami, ale może mieć różne kształty, w tym półksiężyc, łodzie lub bardziej fantazyjnie owady lub zwierzęta.

  Koszyki te są często wykonane z różnych kolorów bambusa tkanych w ciekawe wzory. Pierwotnie pochodzący z okresu Muromachi (1392-1573), byli oni wielokrotnie używani podczas ceremonii parzenia herbaty

  Hanakago są czasami określane jako kosze ikebana.

• 03 z 10

  Jizai Metal Scuptures

  Jizai (wymawiane gee-zigh) są realistycznymi, często naturalnej wielkości postaciami zwierząt wykonanymi z żelaza, brązu, miedzi lub stopów takich jak miedź i złoto lub miedź i srebro. Ciała i kończyny są wyartykułowane i mogą poruszać się w sposób podobny do rzeczywistych stworzeń, które reprezentują ("jizai" oznacza "nieobciążony" po japońsku).

  Ten metalowy statek rozwinął się w Japonii około 1713 r. Wśród uzbrojonych w broń i zbroje i rozkwitł w XIX wieku po tym, jak ci rzemieślnicy nie mogli wykonywać swojej broni ręcznej. Owady, skorupiaki (jak bardzo żywy krab pokazany tutaj), a ptaki były popularnymi formami dla jizai, a także fikcyjnych stworzeń, takich jak smoki.

• 04 z 10

  Skrzynia z miniaturami Kodansu

  Kondansu (wymawiane koh-dan-soo) to rodzaj małej (zazwyczaj nie większej niż sześć cali) szafki lub klatki piersiowej spoczywającej na wierzchowcach. Są kwadratowe lub prostokątne ("kondansu" oznacza po japońsku "mała skrzynia"). Zawierają one kilka szuflad za zawiasowymi pojedynczymi lub podwójnymi drzwiami, które czasami można zamknąć. Kondansu posiada również uchwyt na górze dla łatwego przenoszenia.

  Są one często dość ozdobne, inkrustowane skomplikowanymi wzorami z metali szlachetnych i lakierowane . Projekty często przenoszono również do wnętrza skrzyni. Były one używane do przechowywania przedmiotów osobistych pochodzących przynajmniej z okresu Edo (1603-1868) w Japonii.

  Dowiedz się więcej o japońskich skrzyniach, znanych jako tansu, poniżej.

• 05 z 10

  Lustro toaletowe Kyodai

  Kyodai (wymawiane ki -oh-die, a czasem pisane kyoudai) to lustrzana japońska toaletka lub miniaturowy stół z wieloma szufladami. Niektórzy kyodai mieli nawet tajną komorę znajdującą się z tyłu.

  Tradycyjne modele, pochodzące z okresu Edo (1603-1867), miały lustro z ręki spoczywające na pochylonym stojaku na górze, umieszczone prostopadle do szuflad (tak, aby otwierały się z boku użytkownika, a nie z przodu). Późniejsze modele z okresu Meiji (1868-1912) miały zwieńczone lustra, podobne do stoisk europejskich. Jednak często zachowywali wysoki poziom według standardów zachodnich - nawet 30 cali - ponieważ umieszczano je nie na stołach, ale na podłodze, a użytkownik klęczał przed nimi.

• 06 z 10

  Pudełko z piórem Ryōshibako

  Ryōshibako (wymawiane żyto-oh-shee-back-o) jest japońskim kwadratowym lub prostokątnym pudełkiem służącym do przechowywania papieru do pisania, czasami z wyjmowaną półką. Są one zazwyczaj wykonane ze starzonego drewna, owinięte w płótno lub jedwab, a następnie pomalowane wieloma warstwami lakieru.

  Te piękne pudełka są wielokrotnie zdobione detalami z wypukłym reliefem lub malowanymi wewnątrz i na zewnątrz, używając złota, srebra lub macicy perłowej, z bardziej ozdobnym wzorem na wnętrzu - przykładem japońskiej radości w ukrytej dekoracji. Czasami używano kilku różnych technik lakierowania do tworzenia scen na tych pudełkach. Są to często elementy towarzyszące suzuribako, czyli pudełko używane do pisania przyborów (patrz przykład poniżej).

• 07 z 10

  Skrzynia Suzuribako

  W rzadko zdobionym japońskim pokoju, ozdobny suzuribako (wymawiane sue-zer-ee-back-oh) często funkcjonował jako element dekoracyjny, a także funkcjonalny.

  To japońskie pudełko służące do przechowywania przyborów do pisania, z miejscem na kij atramentowy, kamień szlifierski, zakraplacz, szczotki i mały nóż. Są one zazwyczaj wykonane ze starzonego drewna, owinięte w płótno lub jedwab, a następnie pomalowane wieloma warstwami lakieru. Są to zazwyczaj prostokątne, ale mogą być bardziej egzotyczne - okrągłe, półksiężycowe lub nawet w kształcie instrumentu muzycznego.

  Najciekawsze pudełka ozdabiano unoszoną płaskorzeźbą lub pomalowanym wzorem wewnątrz i na zewnątrz, często za pomocą złota, srebra lub macicy perłowej. Projekty te często odwołują się do popularnych baśni, wierszy lub legend, lub mogą przedstawiać słynną lokalizację. Po raz pierwszy sprowadzone z Chin, już w X wieku, na początku XX wieku stały się w dużej mierze ceremonialne, ponieważ zachodnie pióra i ołówki stały się bardziej powszechne.

  Mała skrzynia z wieloma szufladami do przechowywania narzędzi do pisania jest również znana jako suzuribako.

• 08 z 10

  Tansu Chest

  Słowo tansu dosłownie oznacza szafki w języku japońskim, w tym przypadku odwołuje się do wielu różnych rodzajów sprytnych i przenośnych skrzyń. Te rozwiązania w zakresie przechowywania były stosowane we wszystkich obszarach mieszkalnych, a także w podróży (tak jak w przypadku pokazanej tutaj skrzyni morskiej). Tansu kołowego używali również kupcy.

  Uwaga: Słowo "tansu" staje się "dansu", gdy jest połączone z innym słowem opisującym funkcjonalność klatki piersiowej, tak jak w przypadku kondansu wspomnianego powyżej.

  Dowiedz się więcej i zobacz dodatkowe przykłady: Tally of Tansu

• 09 10

  Tebako Box

  Tebako to japońskie pudełko na akcesoria, pochodzące z XVII wieku. Te antyki są tradycyjnie kwadratowe lub prostokątne z pokrywką i wykonane ze starzonego drewna, które jest owinięte płótnem lub jedwabiem, a następnie malowane wieloma warstwami lakieru. Najbardziej wyszukane przykłady zostały inkrustowane metalem szlachetnym lub kamieniami i ozdobione wewnątrz i na zewnątrz wypukłym reliefem lub malowanym wzorem. Zostały one tak skrupulatnie wykonane, że mogły zająć nawet rok.

  Dependi ng na wykorzystanie, tebako ma kilka odmian. Mogli przechowywać wszystko, od herbaty po kosmetyki, po przybory do pisania. Początkowo funkcjonalne, coraz częściej wykorzystywane są w celach ceremonialnych w czasach współczesnych.

• 10 z 10

  Tsuitate Screen

  Jest to rodzaj niskiego, wolnostojącego ekranu, z pojedynczym panelem papieru, drewna lub jedwabiu osadzonym na drewnianym stojaku z dwiema lub czterema niskimi stopami, podobnymi do stopek kozła lub chińskich nóg tułowia. Tsuitate (wymawiane sue-ta-tay) jest często dość bogato zdobione, z lakierowanymi ramami i misternie pomalowanymi panelami znanych artystów. Mogą być pięknie zdobione po obu stronach.

  Funkcjonowały one jako dzielniki pomieszczeń lub mogły być używane w przejściach, aby chronić przed przeciągami w domach. Używane w sklepach mogą być znakiem lub sposobem oddzielenia obszaru biznesowego / publicznego od strefy mieszkalnej / prywatnej. Jeden z najstarszych typów ekranów japońskich, datuje się w VII wieku

  Specjalne podziękowania należą się Troyowi Segalowi jako współautycznemu pisarzowi za pomoc w tej funkcji.