Czarny nie czyni z tego elementu pamięci
Podobnie jak w przypadku biżuterii do wyrobu biżuterii , powszechne jest błędne przekonanie, że wiktoriańska biżuteria wykonana z czarnych materiałów była zawsze noszona przez żałobników. Obejmuje to kawałki wykonane z jet, wulkanitu, gutaperki i dębu bagiennego.
Chociaż prawdą jest, że wiele sztuk tego rodzaju biżuterii było przeznaczonych na żałobę, nie wszystkie czarne ozdoby były przeznaczone do tego celu. Jak rozpoznać różnicę? Często znajduje się w symbolice, lub jej braku, utrzymywanej wewnątrz utworu.
Identyfikacja czarnej biżuterii żałobnej
Pierwszą biżuterią typu żałobnego była Memento Mori . Obiekty te były bardziej jawnie związane z symbolami śmierci, w tym z czaszkami, szkieletami, a nawet trumnami. Wiadomość zawarta w tych utworach nie była jednak chorobliwa. Oznaczały bycie świadomym śmierci i zachęcały do życia w prawości. Przedmioty te poprzedziły biżuterię, którą dzisiejsi kolekcjonerzy opisali jako żałobną biżuterię.
Patrząc na prawdziwą biżuterię żałobną noszoną pod koniec XVIII wieku w XIX wieku, elementy zawierające napis "w pamięci" w motywie lub wygrawerowane na plecach były wyraźnie przeznaczone do noszenia żałobnego. Wiele elementów nie miało dalszej personalizacji, ponieważ nie było czasu na zamówienie na zamówienie ozdoby, gdy żałoba rozpoczęła się natychmiast po niespodziewanej śmierci bliskiej osoby. Ogólne przedmioty zostały zakupione w sklepach specjalizujących się w strojach dla żałobników. Kawały żałobne przekazywano także rodzinom i noszono wielokrotnie, sprawiając, że personalizacja wielu z nich była mniej pożądana.
Istnieje kilka symboli, które należy szukać w biżuterii żałobnej, aby pomóc w ich identyfikacji. Lakiery dębowe, szczególnie te z pustym kubkiem żołędziowym, zostały wyrzeźbione w niektórych żałobnych kawałkach. Popularne były również kwiaty takie jak konwalia, symbolizujące ponowne zjednoczenie ukochanych, którzy odeszli.
Forget-me-nots nadające bardziej oczywiste połączenie były również używane w biżuterii dla żałobników, podobnie jak sceny z wierzbowymi płaczami.
Krzyże były powszechnie akceptowanymi wyrażeniami żałoby i często noszone jako wisiorki w różnych czarnych materiałach. Kotwice oznaczające nadzieję i urny pogrzebowe również miały swoje miejsce w biżuterii przeznaczonej dla żałobników.
Biżuteria noszona podczas "pierwszej żałoby", w pierwszych miesiącach po śmierci bliskiej osoby, miała matowe czarne wykończenie określane jako "martwa czerń" przez osoby szukające tych przedmiotów. Większość z tych elementów była zużyta podczas żałoby, jak długo zależy od bliskości zmarłego i będą miały motywy i ozdoby zgodnie z tradycjami żałobnymi.
Należy pamiętać, że białe materiały, w szczególności kość słoniowa, były używane we wczesnych sztukach żałoby jako symbole niewinności, więc nie każda biżuteria tego rodzaju będzie solidnie czarna. Było to szczególnie ważne w przypadku upamiętniania dziecka lub młodej kobiety, według historyka Haydena Petersa, który prowadzi stronę internetową Art of Mourning (www.artofmourning.com). Dodatkowo, perły siewne reprezentowały łzy w wielu żałobnych elementach, niezależnie od wieku osoby, która została upamiętniona. Ale były one również symbolem piękna i używane w biżuterii ślubnej, więc dokładne sprawdzenie przedmiotów pod kątem odpowiednich wskazówek dodatkowo potwierdzi żałobne elementy.
Kiedy nie jest to biżuteria żałobna
Wielu kolekcjonerów i sprzedawców nie zdaje sobie sprawy, że czarna biżuteria była popularna jako modna od połowy do końca XIX wieku. Tak więc, podczas gdy biżuterię żałobną noszono, aby przypisać kodeks postępowania, inna czarna biżuteria była po prostu w stylu w tym czasie.
Angielska publikacja pod tytułem "Królowa" podzieliła się w 1870 roku, że odrzutowa biżuteria była "dużo w modzie", jeśli chodzi o "odzież społeczną", a także żałobne ozdoby. W artykule zaproponowano noszenie tańszego francuskiego dżetu, który jest w rzeczywistości bardzo ciemnoczerwonym lub czarnym szkłem, a także naturalnie wydobywającym się strumieniem, który jest bardziej wytrzymały, ponieważ jest wykonany z węgla.
Pamiętajmy też, że biżuteria z dżetów sprzedawana była w Whitby w Anglii, gdzie zebrano materiał, więc nie każda sztuka z wyrytą nazwą była rzeczywiście noszona na pamiątkę ukochanej osoby.
Polerowane przedmioty odrzutowe bez konotacji żałobnej w rzeźbieniach, pokrewnych elementach dekoracyjnych lub napisach pamiątkowych najprawdopodobniej nie są żałobne.
Inną rzeczą, o której należy pamiętać przy zakupie żałobnych kawałków, jest to, że czarna biżuteria z bakelitu, w szczególności naszyjniki z kameą na celuloidowych łańcuszkach, jest czasami błędnie oznaczana jako biżuteria żałobna. Biżuteria bakelitowa z tego rodzaju stworzona około 1930 r. Zostanie sklasyfikowana jako odrodzenie wiktoriańskie i rzadko noszona przez żałobników, ponieważ praktyka ubyła na początku XX wieku.