Biżuteria, odzież i wyposażenie firmy
Whiting i Davis z całą pewnością mają reputację tworzenia pięknych, wysokiej jakości metalowych torebek z siatki . Ale dla tej firmy jest coś więcej niż ładna torebka. Rosann Ettinger zauważa w swojej książce " Torebki" (Schiffer Publishers), że Whiting & Davis produkuje papierowe etui i zapalniczki , kosmetyczne sprzęgła, breloczki, portfele i ramki do zdjęć oraz torebki. Wśród innych produktów wykonanych przez Whiting & Davis do zbadania: biżuteria, odzież i, wierzcie lub nie, sprzęt bezpieczeństwa.
Costume Jewelry od Whiting & Davis
Kiedy Whiting i Davis zaczęli działalność jako Wade, Davis & Company w 1876 roku, faktycznie zajmowali się produkcją biżuterii i kontynuowali działalność w tej dziedzinie nawet po rozpoczęciu produkcji torebek z siatki w późnych latach 1800-tych. Na szczególną uwagę zasługuje jeden z wczesnych wkładów firmy w przemysł jubilerski. W 1903 roku Edward Davis otrzymał patent na bransoletkę z zawiasami i historię biżuterii, według witryny Whiting & Davis.
Aż do lat 50. XX wieku firma Whiting & Davis nie była znana z produkcji biżuterii. Przypływ w połowie stulecia po raz kolejny zaczął masowo tworzyć biżuterię. Ale zamiast używać metalowej siatki, większość tych elementów składa się z ciężkiego metalu, a wiele z nich jest zestawionych z dużymi, interesującymi szklanymi kamykami lub szklanymi kameami. Niektóre z nich mają w sobie odrodzenie w stylu Art Nouveau lub wiktoriańskim, a mankiet na zawiasach był używany w wielkim stylu.
Znaki Whitinga i Davisa użyte w tym okresie obejmują znaczki bezpośrednio na kawałku i owalne metalowe zawieszki.
Niektóre z firmowych stylów biżuterii wydają się być produkowane przez wiele dziesięcioleci. Na przykład popularne zwijane bransoletki z węża wykonane ze sztywnej siatki metalowej zostały znalezione w katalogach hurtowych z lat 50. XX wieku, a także udokumentowane w reklamie magazynu modowego w latach 60. XX wieku.
Firmowe szarfy z metalowej siatki były bardzo modne w erze disco w latach siedemdziesiątych, a dopasowane kolczyki zostały dopasowane do nich. Zostały one wykonane w płaskiej, połączonej siatce w kolorze złotym i srebrnym.
Również w latach 70. niektóre maszyny Whiting i Davis używane do produkcji drobnych metalowych worków siatkowych zostały przeprojektowane w celu wyprodukowania dzianin Elsa Perretti z drobnej biżuterii sprzedanej przez Tiffany & Co. W 2011 roku firma sprzedawała własną linię złota oraz srebrną biżuterię ze sznureczków za pośrednictwem jej strony internetowej, aby uczcić 135. rocznicę powstania firmy.
Odzież firmy Whiting & Davis
"Tkanina" z metalowej siatki "Whiting & Davis" była używana od dziesięcioleci do wytwarzania odzieży, w tym kapeluszy z dopasowanymi czapkami w stylu "T am", pełnych sukienek i wieloma najlepszymi stylami, w tym kantarami. Te wyjątkowe przedmioty przyciągnęły wzrok twórców kostiumów hollywoodzkich z przeszłości i wciąż są ulubionymi projektantami mody i stylistami dnia dzisiejszego.
Na przykład stroje z siatki były noszone w produkcjach Cecila B. DeMille'a The Crusades and Cleopatra w 1930 roku. Ingrid Bergman nosiła aluminiowe (aby zmniejszyć ciężar) stroje z siatki w Joan of Arc w 1948 roku. Jane Russell miała na sobie 21-funtową pozłacaną suknię z siatki, wykonaną przez Whitinga i Davisa w filmie z 1951 roku w Makau .
W czasach współczesnych tkanina siatkowa była używana w odzieży noszonej w wersji Romea i Julii z Leonardo DiCaprio z 1996 roku.
W latach 1989-1990 Anthony Ferrara zaprojektował suknię z 18-karatowego złota z 18-karatowego złota i srebrną sukienkę 100 000 $ z siatki Whiting & Davis na kampanię wódki Absolut. Richard Tyler i Michael Kors wykorzystali również metalową siatkę firmy w swoich kolekcjach z 1996 roku, a później Catherine Maladrino zaprojektowała suknię z metalowej siatki i metalową siatkę, żeby wymienić tylko kilka godnych uwagi przykładów.
Ubrania Whiting & Davis uświetniły również okładki magazynów takich jak Cosmopolitan i Sports Illustrated . Aktorka Demi Moore nosiła metalową siatkową sukienkę na okładce W, a piosenkarka Rhianna wykonała okładkę Rolling Stone w krótkich spodenkach w stylu bottom-fason z siatki metalowej Whiting & Davis.
Inne zastosowania dla Whiting & Davis Metal Mesh
Whiting i Davis osiągnęli szczyt swojej wczesnej produkcji torebek pod koniec lat dwudziestych, kiedy metalowe siatki firmy zostały uznane za możliwości wykraczające poza ich dekoracyjną naturę.
Na przykład farma Flat Creek Mink poprosiła o rękawice z metalowej siatki, aby chronić pracowników przed pogryzieniem przez zwierzęta. Ten typ rękawicy został również sprzedany firmie Armor Meat Packing Company w celu ochrony pracowników przed skaleczeniami, a narodziły się rękawice ochronne do siatek Whiting & Davis. Rękawice te są nadal używane w przemyśle dzisiaj, wraz z ochroną ciała metalowej siatki.
Znacznie później, w 1986 r., Firma wyprodukowała kombinezon do nurkowania National Geographic Rod i Valerie Taylor do noszenia podczas podwodnego filmowania rekinów. Garnitur ważył 15 funtów i składał się z 150 000 pierścieni ze stali nierdzewnej.
Podczas, gdy firma ta może być na zawsze związana z ich pięknymi wzorami torebek, oczywiste jest, że nigdy nie odmawiają wyzwania, aby rozszerzyć zastosowanie i możliwości trwałej siatki metalowej.