Przewodnik po klasycznych i zabytkowych rowerach

Rower z definicji jest formą velocipede, co oznacza, że ​​ma koła i jest napędzany przez człowieka. Niektóre z najwcześniejszych prawdziwych rowerów wyprodukowanych w połowie XIX wieku były faktycznie określane przez producentów jako velocipedes. Dowiedz się o tych zabytkowych rowerach wraz z wieloma fajnymi modelami vintage cenionymi dziś przez kolekcjonerów.

• 01 z 06

  Zaczynając od "Dandy" lub "Hobby Horse"

  Pierwszy pojazd napędzany silnikiem o dwóch kołach został nazwany "dandys" lub "hobby horse", a czasem obie nazwy zostały połączone w "dandyskiego konia". Znani również jako Draisiennes, ponieważ zostali wymyśleni przez niemieckiego wynalazcę Karla Draisa.

  Datowane na początek XIX wieku, różniły się od rowerów, jakie znamy dzisiaj, ponieważ nie miały pedałów. Jeźdźca usiadłby na nich i skradł się nogami.

  Wykonane w całości z drewna, dandyskie konie były ledwie sterowne i dość trudne do zrównoważenia. Wyszli z mody dość szybko i minęło wiele lat, zanim kolejna iteracja dwukołowego została wprowadzona do konsumentów.

• 02 z 06

  Velocipede lub "Boneshaker"

  Rowery te nazywane były velocipedami przez producentów, ale konsumenci, którzy je prowadzili, wymyślili pseudonim "boneshakers". Jak podsuwa ten moniker, te rowery były bardzo niewygodne w jeździe ze względu na nieelastyczność ich konstrukcji, składającą się z żelaznej ramy i opon, dwóch kółek wykonanych z drewna i pedałów przyczepionych bezpośrednio do przedniej osi. Niektórzy mieli hamulce na tylnych kołach, a większość miała dzwonki wspomagające nawigację wśród pieszych i ruch koni.

• 03 z 06

  Penny-farthings lub High Wheel Bikes

  Ten typ jest tym, co wielu ludzi kojarzy z " zabytkowymi " rowerami, a pierwszy z nich jest rzeczywiście nazywany rowerem. Z dużym przednim kołem (zaprojektowanym do napędzania roweru szybciej niż nieco starsze "kościacze" pokazanymi powyżej) i bardzo małym tylnym kołem, mają one wyraźnie odmienny wygląd w porównaniu do nowoczesnych rowerów.

  Nazwy najbardziej kojarzone z tym nowatorskim stylem to penny-farthing (odnoszący się do dwóch rodzajów brytyjskich monet o ogromnych różnicach w ich rozmiarach) i wysoki wheeler, ale czasami będą nazywane wysokim kołem lub zwykłym. Niektórzy określą ich jako "kościotrupów", nawet jeśli nie są do końca dokładne. Mieli solidne gumowe opony i długie szprychy, które sprawiły, że jazda była płynniejsza.

  Zwiększona prędkość tych motocykli była dobra i dobra, z wyjątkiem sytuacji, gdy trzeba było się zatrzymać. Wielu motocyklistów wyrzucono z motocykli, gdy nagle zatrzymali się podczas wypadku, a nawet skręcili coś prostego jak kamień lub koleinę na swojej drodze.

• 04 z 06

  Rower bezpieczeństwa

  Rower bezpieczeństwa miał być bardziej przyjazny dla użytkownika niż grosza. Ten styl roweru powrócił do posiadania dwóch kółek tego samego rozmiaru, co ułatwiło montaż i nawigację. Dalsze udoskonalenia obejmowały dodanie napędu tylnego koła, aby ułatwić szybszą jazdę bez dużego przedniego koła. Opony z twardej gumy zostały ostatecznie zastąpione oponami pneumatycznymi, które zwiększyły komfort jazdy tych motocykli.

  Zwiększone bezpieczeństwo i wygodniejsza jazda sprawiły, że pod koniec XIX wieku coraz więcej osób zaczęło jeździć na rowerze. Pierwsze rowery bezpieczeństwa były drogie, więc zwykle należały do ​​wyższej klasy. Wraz z postępem rewolucji przemysłowej spadł koszt posiadania, więc coraz więcej mężczyzn klasy robotniczej używało ich jako środków transportu. Kobiety również bardziej zainteresowały się jazdą na dwukołowych rowerach w tym okresie.

• 05 z 06

  Rowery z grubą warstwą Schwinna

  W latach trzydziestych znany producent rowerów Schwinn wprowadził na rynek gruby rower o nazwie Excelsior. Pierwotnie był przeznaczony dla nierozgarniętych jeźdźców, takich jak nastoletni chłopcy. Co ciekawe, rama Excelsior posłużyła jako model pierwszych rowerów górskich wyprodukowanych kilkadziesiąt lat później.

  Firma ta stworzyła również fajne modele Aerocycle, Jaguar i Phantom, które kolekcjonerzy lubią szukać w doskonałym stanie z oryginalną farbą. Nawet w złym stanie sprzedają się dziś setki. Oryginalne części od pedałów do kierownic są warte także dobrych pieniędzy dla osób zajmujących się naprawą rowerów.

  Tak jak pokazany tutaj Phantom z Centennial, niektóre stare modele Schwinna zostały odtworzone i teraz są kolekcjonowane same w sobie. Sprzedają się w tym samym przedziale cenowym, co modele vintage, gdy są w doskonałym stanie.

• 06 z 06

  Rowery z lat 60. i 70. XX wieku

  Zainteresowanie rowerami wzrosło w latach 60. XX wieku, a popularność zyskało wiele nowych modeli. Angielskie trzystopniowe prędkości były potrzebne na początku dziesięciolecia, a następnie 10-biegowe przerzutki z zakrzywioną kierownicą przyciągnęły uwagę konsumentów później. Przerzutka została wymyślona wiele dziesięcioleci wcześniej, ale była bardziej powszechna w Europie niż w Stanach Zjednoczonych aż do późnych lat sześćdziesiątych.

  Chociaż na pewno byli inni, Schwinn pozostał dominującym producentem motocykli w Ameryce w tej epoce. Ich produkcja obejmuje trzy prędkości Traveller i Paramount wraz z wszechobecną Varsity z 10 prędkościami. Również popytem były modele siedzeń bananowych z wysokimi kierownicami, takimi jak Stingray i Gray Ghost. Wiele z tych rowerów sprzedaje się dziś za ponad 1000 USD, gdy są one w bardzo dobrym, doskonałym stanie .