Najprostsza metoda stolarska w obróbce drewna i stolarce
Stworzenie złącza stykowego jest najbardziej podstawową metodą łączenia dwóch kawałków drewna. Chociaż nie jest tak silny, jak inne metody, takie jak jaskółczy ogon, stolarka z palcami lub połączenia biodrowe, połączenie doczołowe jest nadal bardzo przydatne w niektórych sytuacjach. Ponieważ nie ma on swego rodzaju wykończonego wyglądu innych połączeń do drewna, złącza stykowe są częściej używane w bardziej utylitarnych projektach, takich jak meble ogrodowe lub elementy casual wykonane z miękkiego drewna.
Aby twoje złącza na styk były jak najmocniejsze, zastosuj odpowiednią technikę, jak opisano poniżej.
Po pierwsze, definicja: jak pokazano na zdjęciu, złącze stykowe to miejsce, w którym jeden kawałek materiału jest dociśnięty do drugiego i przymocowany za pomocą kleju. Połączenie jest zwykle wzmacniane za pomocą wkrętów do drewna lub gwoździ, które są napędzane przez jeden z kawałków surowca, a na końcu drugiego. Albo wewnętrzne naroża złącza można wzmocnić za pomocą metalowych wsporników lub zamków.
W tym artykule omówiono kwadratowe spoiny czołowe, ale istnieje niewielkie złącze doczołowe, zwężone złącze doczołowe , w którym krańce końcowe będą całkowicie ukryte.
Kwadratowe, gładkie cięcia są kluczowe
Kluczem do wysokiej jakości złącza czołowego jest upewnienie się, że końce dwóch płyt są przycięte możliwie jak najkrótsze, za pomocą brzeszczotu, który zapewnia najdelikatniejsze możliwe cięcie. Jest to najłatwiejsze przy użyciu piły do cięcia ukośnego z cienkim ostrzem do obróbki drewna, jednak można uzyskać wysokiej jakości wyniki za pomocą pilarki tarczowej i kwadratu układu lub innej prowadnicy liniowej, pod warunkiem, że kąt cięcia ukośnego można ustawić bardzo dokładnie na 0 °.
Niedrogie pilarki tarczowe są notorycznie nieprecyzyjne pod względem możliwości ustawiania kąta cięcia piły, więc jeśli nie masz dobrej jakości piły tarczowej, najlepszym rozwiązaniem jest piła kątowa lub piła stołowa.
Klej zapewnia siłę
Siła połączenia doczołowego pochodzi z kleju w stawie. Kleje są dostępne w kilku typach, od tradycyjnego żółtego kleju do drewna do kleju poliuretanowego, na przykład kleju Gorilla.
Istnieją jednak dwa problemy z używaniem kleju jako jedynego sposobu utrzymywania połączenia.
Po pierwsze, gdy klej nakłada się na końcowy ziarenko płyty, ma tendencję do wchłaniania materiału znacznie więcej niż klej nałożony na powierzchnię płyty. Ziarno końcowe jest najbardziej porowatą częścią drewna, więc możesz potrzebować nieco więcej kleju niż normalnie. A kleje poliuretanowe mają tendencję do nieznacznego rozszerzania się podczas ustawiania, co może spowodować pozostawienie cię utwardzonego kleju do oczyszczenia po zakończeniu.
Sam klej nie zapewnia zbyt wiele siły bocznej. Z tego powodu połączenia stykowe należy wzmocnić za pomocą śrub lub gwoździ, aby wzmocnić połączenie. Zwykle to zbrojenie wykonuje się przez wbicie elementów złącznych w jeden kawałek materiału w pobliżu końca i w końcowe ziarze sąsiedniego kawałka materiału wyjściowego.
Jeśli używasz twardego drewna do swojego projektu, upewnij się, że wiercisz otwory pilotażowe przed wkręceniem śrub lub gwoździ. Twarde drewno często pęka podczas kierowania łącznikami w pobliżu końców desek, chyba że najpierw wywiercisz otwory pilotażowe. Otwory pilotażowe powinny mieć nieco mniejszą średnicę niż grubość twoich łączników. Jeśli otwory są zbyt duże, elementy złączne stracą swoją moc, a staw będzie słaby.
Trzymanie kawałków drewna w miejscu, podczas gdy klej nakłada się, a paznokcie lub śruby są napędzane, jest krytyczne, więc planuj używać zacisków, aby ciasno trzymać swoje kawałki razem, gdy do nich dołączysz.